
120 Days - Sleepwalking - krautrockish song with amazing lyrics
Florence and the Machine - Kiss with a Fist - already promoted enough


Als ik in de auto stap is het eerste wat ik doe een fijn muziekje opzetten. Iets met een leuk ritme of zomerse gitaartjes is ideaal. Zo ook vandaag. Eject, en wat tref ik aan? Een of andere jumpstyle-cd. Mijn gezicht vertrekt en ik begin te vloeken op de marginaliteit van dit object en hoe deze geluiden (ik weiger het muziek te noemen) inferieur zijn aan alles wat ooit op band gezet is, inclusief de Crazy Frog.
Moeder de vrouw, nul muzikale achtergrond, probeert me wat de bedaren door te zeggen dat het ieder's eigen keuze is en dat het allemaal subjectief is. Normaal een stelling waar ik volledig achtersta, maar in dit geval raak ik nu pas echt op dreef...
"Ten eerste is het niet de keuze van mijn zus om naar leeghoofdige jump te luisteren, maar van haar hersenloos vriendje, en ten tweede: nee, dat is niet allemaal subjectief, als je het verschil niet hoort tussen jump en pakweg Arcade Fire heb je waarschijnlijk geen oren. Jump is het laagste wat de mensheid ooit voortgebracht heeft, zelfs lager dan de Holocaust."
Stilte.
Maar hey, denk ik even later. Laat ik de woorden van mijn moeder maar eens in haar gezicht terugkegelen. Ik bekijk de zelfgemaakte compilatie-cd'tjes die ik bewaar in een mapje en beklaag me dat ik geen hardcore, techno, Joanna Newsom of 65daysofstatic bijheb.
My Bloody Valentine dan maar. Ik draai nog even aan de volumeknop. Geen reactie. Even 'Declare Independence' van Björk proberen. Een grijns verschijnt op mijn gezicht wanneer ik de noise hoor openbreken.
Moeder is onvermurwbaar. Ik probeer het met 'Atlas' van Battles en om extra irritatie te kweken speel ik de drumpartijen al luchttrommelend na. Normaal zou ze nu al lang gevraagd hebben om 'dat lawaai wat stiller te zetten' maar ze vertikt het. Ik schuif Future of the Left in de cd-speler en kweel vrolijk mee: Colin was a pussy, a very pretty pussy.
De reactie blijft uit en mijn opties minderen. Ook Crystal Castles, M83 of Fugazi hebben weinig effect. Opeens heb ik een geniaal plan: Godspeed You! Black Emperor. Ouders begrijpen niets van post-rock. Ze snappen het niet. Waarschijnlijk omdat ze niets kennen uit 'de goede oude tijd' dat er op lijkt. Laatste poging dan maar.
Moedeloos zet ik een liedje van Jens Lekman op. Ik geef me over.
((PS.Sommige details van dit verhaal zijn of zijn niet lichtjes aangedikt.))
Yesterday, shoegaze heroes My Bloody Valentine played their first gig in 16 years. I think the setlist looks rather terrific:

