give yourself to simple pleasures, but never play card games!

De enige week van het schooljaar waarin je niets aan je hoofd hebt, geen aankomende examens, geen deadlines die naderen, of taken die wachten om gemaakt te worden, en midden in die week zitten, en heerlijk veel tijd hebben om niets te doen, en dat helemaal niet paradoxaal vinden, hoewel je stiekem wel weet dat het paradoxaal is, en boeken kunnen lezen in plaats van cursussen, en films kijken die je al zo lang wou zien, wat er maar niet van kwam, plannen maken voor feestjes, waarvan je weet dat het plannen leuker gaat zijn dan de feestjes zelf, en je soms vervelen, maar dat helemaal niet erg vinden, en hopen dat de week eindeloos wordt, dat er zomaar opeens een tijdslus opduikt die je altijd naar het begin van de week terugbrengt, want dat heb je ooit gezien in Donnie Darko en je vond dat concept wel leuk, want Donnie Darko is nu eenmaal je favoriete film, maar toch ook uitkijken naar het nieuwe semester want naar school gaan vind je eigenlijk helemaal niet zo erg en de nieuwe semester belooft nog interessanter te worden als de vorige, want hoewel je al dat filmen en monteren en radiootje spelen wel leuk vond, wil je toch vooral schrijven, schrijven, schrijven...

shameless self-promotion

Als je mijn blog nog met enige regelmaat bezoekt (en je leest op dit ogenblik dít dus ik heb geen reden om het tegengestelde aan te nemen), heb je ongetwijfeld een basisinteresse voor de wondere muziekwereld en de prachtige voorbeeltjes die je er hier van kan beluisteren. Is je reusachtige honger-als-een-paard daarmee nog niet gestild is, raad ik je Indiestyle aan. Niet alleen omdat je op die site op de hoogte blijft van het laatste nieuws van de indiewereld*, maar vooral omdat je daar sinds kort geweldige bijdragen van ondergetekende kan lezen. Ik zal voor Indiestyle korte berichten als (één) en (twee) schrijven, maar ook optredens bespreken en albums recenseren. Allen daarheen, dus!

Dit wil in geen geval zeggen dat ik deze blog ga verwaarlozen. En om dat te bewijzen wil ik graag Basia Bulat onder de aandacht brengen. Het debuutalbum van deze ravissante Canadese draagt de naam 'Oh, My Darling' (ze mag het altijd in mijn oor komen fluisteren) en kreeg niet de aandacht die het verdiende. De twaalf songs doen denken aan het beste van Feist, maar hebben toch vooral een eigen smoelwerk. Zo is er 'Snakes and Ladders', dat drijft op een catchy pianoriedeltje en gaat over hoe je soms alle zekerheid overboord moet gooien en het risico op falen moet omarmen om te krijgen wat je wil. Het spel van slangen en ladders. You win some, you lose some.

Soundtrack van deze post: Basia Bulat * Oh, My Darling

*I don't know why I used 'indie' as an adjective here, but then as I mentioned elsewhere, there are moves to keep changing the meaning of that word until it either doesn't mean anything or it means all things to all people! // Stuart Murdoch

Animal Collective - My Girls

Psychedelic!

Is it much to admit I need
A solid soul and the blood I bleed
With a little girl, and by my spouse
I only want a proper house

I don't care for fancy things
Or to take part in a precious race
And children cry for the one who has
A real big heart and a father's grace

I don't mean to seem like I care about material things like a social status
I just want four walls and adobe slabs for my girls

we want our film to be beautiful, not realistic

Things that fill my heart with joy and put a smile upon my face in this devastating period of exams (yes, I number my pleasures!):

1- reading sentences like "Dikke Dehaene is niet onaantastbaar" in a classmate's summary. Made me laugh out loud! Exam humour!

2-looking at a digital clock when it's 11:11 or 22:22. Happens all the time (maybe I just look at the clock too often). It makes the little autist in me quite happy.

3-the fact that I'm going to write reviews for Indiestyle. Free gigs for the win!

4-Akron/Family and their cute little jams like 'Ed is a Portal'. Check it out for yourself at YouTube (my YouTube is broke, for some strange,unexplainable reason).

5-random Zooey Deschanel pictures.

noisepop, baby!

The Pains of Being Pure at Heart

Not in a writing mood, so I'll just copy/paste their bio:

"Imagine if the Ramones traded in their leather jackets for anoraks, or Stephen Pastel actually threw Aggi off the bridge and married Black Tambourine’s Pam Berry and had four babies that formed a pop band.

Meet The Pains of Being Pure at Heart, a New York four-piece who plays dreamy, noisy POP with boy/girl vocals, blissful melodies and blistering drums."

Best twee punk noise pop from the new wave of twee punk noise pop bands (Vivian Girls, The Mae Shi, Women, Abe Vigoda, ...). Brilliant band name too. Oh, and great video for 'Everything with You'. What is there not to like?!

Debut album should be out next month, so be sure to grab it!

Soundtrack to this post: The Pains of Being Pure at Heart's debut album ('cause it leaked, ofcourse)

neutral milk hotel

I read this little review of a song, and I thought it was absolutely beautiful and wanted to share it with everyone. So here it goes.

"I can't put into words the beauty of this song. I can try though.

You know when you're alone and nostalgic and just a little high, and you're sitting in your own little corner of the world and no one else exists, or at least in your mind they don't, and this song comes on and it's so beautiful that a tiny tear rolls down your cheek and you don't even notice it, and for that one second that tear and that song are the only thing in this world that are beautiful, and then all of a sudden you're bawling and screaming and punching walls because you just can't hold it in any longer and you're yelling everything bad that's ever happened to you to the air because there's no one there to listen for you, so you just pretend, and you really wish you had someone to hold you and tell you that everything will be alright and you're just having a rough time, but there's no one, so you hold yourself and sit with your legs crossed just holding yourself and thinking, and crying silent tears, because you don't want anything to hear you crying and walk over and see if you're okay, because just for this 5 minutes you need to be not okay, and you need to let your thoughts and anger and everything spill across the floor, and then the song ends and everything is okay.

I think if you did that you would hear this song."

© a certain Jimmy

Because everyone feels like this sometimes. This was written about 'Two Headed Boy, Pt.2' by Neutral Milk Hotel, but because I can't find a decent video on YouTube, here's 'Holland, 1945' by the same band: