teen age riot (in Lokeren)

Tweede dag Lokeren. Tweede hopeloos late verslag. Niets nieuws onder de zon.

Triggerfinger was niet meer dan een vlug voorgerechtje voor de pièce de resistance, de band waar ik al een hele zomer naar uitkeek: SONIC YOUTH !

't Is moeilijk te geloven dat de keyleden van deze groep even oud (Thurston Moore) of zelfs nog vijf jaar ouder (Kim Gordon) zijn dan m'n eigen ouders. Vooral als je hun coolheidsfactor in acht neemt, die voor geen enkel hip, nieuw groepje moet onderdoen. De New Yorkers varen al jaren een eigenzinnige route en ze doen dat goed. Gordon had zich voor de gelegenheid in een wit jurkje gehesen en nam het merendeel van de vocals voor haar rekening. Op plaat klinken haar stempartijen niet altijd even overtuigend maar live zwierf haar stem hemels over het noisetapijt dat de andere Sonics uitspreiden. Moore had zich op de rand van het podium gezet en stond daar behoorlijk halfgoddelijk te wezen.

Er werd vooral geput uit meesterwerk 'Daydream Nation' en dat vond ik een uitstekend idee aangezien dat toch de plaat die mij het meest vertrouwd in de oren klinkt. Een eerste hoogtepunt kwam er met het geweldige 'Cross the Breeze'. Vanaf dan speelden ze eigenlijk de ene schijf na de andere: onder andere 'Eric's Trip', 'Mote' en 'Hey Joni' kwamen aan bod. Absolute anthem en publiekslieveling 'Teen Age Riot' volgde in de bis en ontketende pure hysterie. In the best way possible.

Uiteraard heeft iedereen zijn eigen Sonic Youth favorieten - wat wil je met zo'n uitgebreide back catalogue - en voor mij had er dan ook best een 'Kool Thing' of 'Tunic (Song For Karen)' in de setlist mogen zitten, maar daarover klagen is nutteloos en bovendien vrij zielig gezien de kwaliteit van de set, en dus doe ik het niet.

Bijna iedere band zou na Sonic Youth verbleken en dus was het voor Supergrass al op voorhand verloren, maar ze maakten het beste van de situatie. Hun nummers waren niet altijd bijster origineel en hun sound en podiumact gingen na een tijdje vervelen, maar 't was best degelijk. Niet meer, niet minder.

Shameboy dropte daarna nog wat bommen en begeleidde Lokeren de nacht in.