nieuwe albums The Fiery Furnaces en The Dodos

Wanneer er in de muziekwereld een broer-zusduo ten tonele verschijnt, is het voor het verzamelde journaille haast een verplichting om de vergelijking te maken met The White Stripes. Gelukkig hebben wij onze perskaart (nog) niet op zak en hoeven wij geen rekening te houden met dat soort ongeschreven regels. Wisten jullie, liefste jongens en meisjes en Zuid-Afrikaanse hermafrodietjes, trouwens dat de praeteritio onze favoriete stijlfiguur is? (tip: Wikipedia is je vriend!) (meer lezen: Indiestyle)

Mensen die het kunnen weten, noemen het tweede album van een band steevast het moeilijkste. Geen idee of het klopt, maar The Dodos hebben dat cliché op hun tweede plaat ‘Time To Die’ wel heel erg letterlijk genomen. Na een luisterbeurt of twee zaten we immers met de handen in het haar. Niets van dat hoge in-your-facegehalte dat debuut ‘Visiter’ zo instant beluisterbaar maakte. (meer lezen: Indiestyle)

Enon + The Fiery Furnaces @ Trix

M'n indrukwekkende concertreeks loopt stilaan op haar laatste benen. Het voordeel daaraan is dat ik geen live reviews meer moet schrijven, want die werd ik zo stilaan beu (dat zie je bijvoorbeeld ook aan de titel van deze post die beduidend minder origineel is dan de vorigen). Ik zal me er echter nog een laatste keer toe dwingen om een verslag neer te typen van een optreden. Alles om m'n trouw lezerspubliek (ehem) te berichten over de wondere muziekwereld, nietwaar?

Vrijdag was er een double bill in Trix met Enon en The Fiery Furnaces, twee groepen uit de Amerikaanse indie underground. En dus haalde ik m'n prachtige stalen ros nogmaals van stal om tegen de regen vechtend Borgerhout te doorploeteren. Een mens moet er wat voor over hebben.

Enon putte vooral materiaal uit het nieuwe, mij nobel onbekende, album Grass Geysers... Carbon Clouds. De muziek deed me voortdurend aan Sonic Youth denken. Damn, de frontman lijkt zelfs op Thurston Moore. 't Was zeker niet slecht maar wanneer ze de electronica wat meer in hun nummers laten komen, zoals in het laatste nummer, klonk het allemaal wat overtuigender.

Ook The Fiery Furnaces speelden vooral uit hun nieuwe album Widow City. Broer en zus Friedberger hebben een patent op alle richtingen uitstuiterende noise die toch nooit het popgevoel uit het oog verliest. Matthew liet het ene na het andere synthriedeltje op de zaal los en de bloedmooie Eleanor, liefje van Franz Ferdinand-frontman Alex Kapranos (Eleanor Put Your Boots On, anyone?), kan mij krijgen! Okay, dat was irrelevant maar ik vond dat jullie dat mochten weten. Het was de laatste show uit de Europese tour van The Fiery Furnaces en dus verwenden ze het publiek met een extra lange bis van verzoeknummertjes. Logischerwijs krijgen we dus eindelijk wat materiaal van Gallowsbird's Bark te horen en met Tropical Ice-land kreeg het degelijke optreden, euhm iets met een kers en een taart.

De clip is ook ge-wel-dig: