Stars!

Vrijdag stond het eerste optreden van het nieuwe jaar alweer op het programma. Een jaar dat trouwens fan-fuckin'-tastisch belooft te worden op muziekgebied, maar daarover later wellicht meer. Stars kreeg de eer om mijn concertseizoen te openen en bedankte daarvoor met een schitterende prestatie.

De band uit Montreal had Apostle of Hustle meegebracht om het voorprogramma te verzorgen. Apostle of Hustle is een van de vele groepjes uit de scene rond Broken Social Scene en dat hoor je er ook aan. Ze indierockten en post-rockten in de beste Broken Social Scene-traditie zonder wereldschokkend uit de hoek te komen. Degelijk zonder meer.

Stars (geweldige groepsnaam overigens) zorgde voor het eerste kippenvelmoment door de set ietwat voorspelbaar in te zetten met 'The Night Starts Here', een van de betere nummers van hun nieuwe en schandalig overkeken album 'In Our Bedroom After the War'. De muziek van Stars zou je met een vreselijk pretentieuze term intelligente popmuziek kunnen noemen. De instrumentatie wordt niet beperkt tot het cliché gitaar-bas-drums en de teksten zijn vaak impliciet. De stemmen van Amy Millan en Torquil Campbell passen wonderwel bij elkaar en de jongen-meisjeharmonieën zorgen voor een mooie afwisseling.

De hoogtepunten die volgden waren makkelijk te voorspellen maar daarom niet minder geweldig. Ik pik er enkele uit... 'Personal', het wondermooie maar oh zo droevige verhaal over een mislukte date. 'Your Ex-Lover Is Dead' gaat over een ontmoeting tussen ex-geliefden en straalt van optimisme. Ook het trippy 'Reunion', de krachtige single 'Take Me to the Riot' en de werkelijk epische setafsluiter 'In Our Bedroom After the War' blijven moeiteloos overeind in dit rijtje.

Om af te sluiten toch nog eens benadrukken hoe mooi het is om een band te zien stralen van spelplezier. De mensen van Stars speelden oprecht graag muziek voor de gelukkige aanwezigen en dat heeft z'n invloed op het publiek. Niets zo vervelend als een ongeïnspireerde band een setje zien afhaspelen.